Samuray Ekipmanları

Katana, iki elin kullanımına uygun uzun bir sap ve dairesel veya kare bir korumaya sahip, kavisli, tek kenarlı bir bıçakla karakterize edilen bir Japon kılıcıdır. Tachi'den daha sonra geliştirilen bu kılıç , feodal Japonya'da samuraylar tarafından kullanılmış ve kenarı yukarı bakacak şekilde takılmıştır. 

Katana genellikle standart boyutlu, orta derecede kavisli ( daha fazla kavisli eski tachi'nin aksine ) ve bıçak uzunluğu 60,6 cm'den (23,86 inç) (2 shaku'dan fazla) daha uzun olan Japon kılıcı olarak tanımlanır. Ayırt edici görünümüyle karakterize edilir: dairesel veya kare bir koruyucuya (tsuba) ve iki ele uyum sağlayacak uzun bir kavramaya sahip kavisli, ince, tek kenarlı bir bıçak . 

Tantō , 15 ila 30 cm (6 ila 12 inç) uzunluğunda tek veya çift kenarlı bir hançerdir (1 Japon shaku ). Tantō, öncelikle bir bıçaklama silahı olarak tasarlanmıştır , ancak kenarı kesmek için de kullanılabilir . Tantō'lar genellikle hira-zukuri (平造) tarzında (sırt çizgisi olmadan) dövülür , yanlarında sırt çizgisi olmadığı ve bir katananın shinogi-zukuri (鎬造) yapısının aksine neredeyse düz olduğu anlamına gelir . Bazı tantō'lar zırh delme görevi için özellikle kalın kesitlere sahiptir ve yoroi toshi olarak adlandırılır .

Tantō çoğunlukla samuraylar tarafından taşınırdı; halktan insanlar genellikle bunları giymezdi. Kadınlar bazen obi'lerinde kaiken adı verilen küçük bir tantō taşırdı, esas olarak kendini savunmak için . Tantō bazenbir daishō'da bir wakizashi yerine shōtō (小刀) olarak giyilirdi, özellikle savaş alanında. Wakizashi/tantō kombinasyonunun ortaya çıkmasından önce, bir samurayın bir katana ve bir wakizashi yerine bir tachi ve bir tantō taşıması yaygındı.

Tantō çoğunlukla samuraylar tarafından taşınırdı; halktan insanlar genellikle bunları giymezdi. Kadınlar bazen obi'lerinde kaiken adı verilen küçük bir tantō taşırdı, esas olarak kendini savunmak için . Tantō bazenbir daishō'da bir wakizashi yerine shōtō (小刀) olarak giyilirdi, özellikle savaş alanında. Wakizashi/tantō kombinasyonunun ortaya çıkmasından önce, bir samurayın bir kaWakizashi'nin 30 ila 60 cm (12 ila 24 inç) uzunluğunda bir bıçağı vardır. Bir katananın uzunluğuna yakın olan wakizashi'ye ō-wakizashi ve tantō uzunluğuna yakın olan wakizashi'ye ko -wakizashi denir . Wakizashi'ler mutlaka katananın daha küçük bir versiyonu değildir ; farklı şekilde dövülmüş olabilirler ve farklı bir kesite sahip olabilirler.

Wakizashi, 15. veya 16. yüzyıla kadar uzanan bir geçmişten beri kullanılmaktadır . [ 7 ] Wakizashi , yedek veya yardımcı kılıç olarak kullanılırdı; [ 1 ] ayrıca yakın mesafeli dövüşlerde, yenilmiş bir rakibin kafasını kesmek için [ 8 ] ve bazen seppuku yapmak için kullanılırdı . [ 9 ] Wakizashi , yoroi toshi ve chisa-katana dahil olmak üzere samuraylar tarafından kullanılabilen birkaç kısa kılıçtan biriydi . Wakizashi terimi başlangıçta herhangi bir resmi bıçak uzunluğuna sahip kılıçları belirtmiyordu [ 10 ] ve wakizashi no katana'nın ("birinin yanına saplanan kılıç") kısaltmasıydı ; terim her boyuttaki yoldaş kılıçlara uygulanıyordu. [ 1tana ve bir wakizashi yerine bir tachi ve bir tantō taşıması yaygındı.

Hachiwari genellikle yaklaşık 35 cm (14 inç) uzunluğundaydı; bazı daha büyük versiyonları yaklaşık 45 cm (18 inç) uzunluğundadır. İki tür kabutowari vardı : hançer tipi ve cop tipi.

Kama tipi, bir rakibin kılıcını savuşturmak, zırhın veya miğferin iplerini kancalamak veya bir konserve açacağı gibi zırh plakalarını ayırmak için kullanılabilen keskin bir kama benzeri uçla dövülürdü . Keskin uç, bir rakibin zırhının koltuk altı bölgesi gibi korunmasız veya zayıf bölgelerini delebilirdi. Bu tür kabutowari'nin bıçağı , arka kenarında bir kanca bulunan eğimli, sivriltilmiş kare bir demir veya çelik çubuktu. Savaşta, jitte'de olduğu gibi, bu kancayla bir bıçağı savuşturabilir ve yakalayabilirdiniz . Bu türdeki bazı kabutowari'ler , koshirae ile bir tantō tarzında monte edilirdi.

Bir naginata, ucunda kavisli tek kenarlı bir bıçak bulunan ahşap veya metal bir direkten oluşur; Çin guan dao'suna veya Avrupa glaive'ine benzer . Katanaya benzer şekilde, naginata genellikle bir koshirae'ye (mobilya) monte edildiğinde bıçak ve şaft arasında yuvarlak bir el koruyucusuna ( tsuba ) sahiptir . 30 cm ila 60 cm (11,8 inç ila 23,6 inç) uzunluğundaki naginata bıçağı, geleneksel Japon kılıçlarıyla aynı şekilde dövülür . Bıçak, şafta yerleştirilen uzun bir sapa ( nakago ) sahiptir .

Bıçak çıkarılabilir ve hem sapta hem de şaftta bulunan bir delikten ( mekugi-ana ) geçen mekugi (目釘) adı verilen tahta bir çivi ile sabitlenir . Şaftın uzunluğu 120 cm ile 240 cm (47,2 inç ile 94,5 inç) arasında değişir ve oval şekillidir. Sapın sapta oturduğu alan tachiuchi veya tachiuke'dir . Tachiuchi/tachiuke, metal halkalarla ( naginata dogane veya semegane ) ve/veya metal kılıflarla ( sakawa ) güçlendirilir ve kordonla ( san-dan maki ) sarılır. Şaftın ucunda ağır bir metal uç kapağı ( ishizuki veya hirumaki ) bulunur. Kullanılmadığı zaman bıçak tahta bir kılıfla kaplanır.

Yumi (弓),yayiçinJaponcaterimdir.İngilizcede kullanıldığı şekliyle yumi ,daha spesifik olarak geleneksel Japon asimetrik yaylarını ifade eder ve kyūdō ve kyūjutsu veya Japonokçuluğuuygulamalarında kullanılan daha uzun daikyū (大弓)ve daha kısa hankyū (半弓).Yumi , Japonya'nın feodal döneminde samuray savaşçılarının önemli bir silahıydı . Genellikle ya olarak bilinen Japon oklarıyla atılır.

Kazıda bulunan Jōmon dönemi ( MÖ  yaklaşık 14.000-300 ) yaylarının çoğu 1,2 ila 1,6 metre (3 ft 11 inç ila 5 ft 3 inç) uzunluğundayken, Yayoi dönemi ( MÖ yaklaşık  3. yüzyıl - MS 2./3. yüzyıl ) yaylarının çoğu 2 ila 2,3 metre (6 ft 7 inç ila 7 ft 7 inç) uzunluğundadır. Bu dönemlerdeki yaylar tek bir işlenmiş ağaçtan yapılırdı ve bu yapıya sahip yaylara maruki yumi (丸木弓) denirdi ve Nara dönemine (MS 710-794) kadar kullanılırdı. Asimetrik yuminin ne zaman kullanılmaya başlandığı bilinmemekle birlikte, ilk yazılı kayıt, MS 3. yüzyıla tarihlenen bir Çin tarihi el yazması olan Wei Kitabı'nda bulunmaktadır. Bu kitapta Japon adaları halkının "mızrak, kalkan ve silah olarak tahta yaylar; tahta yayların alt kısımları kısa, üst kısımları uzun; ve demir veya kemik uçlu bambu oklar" kullandığı anlatılmaktadır. Bugüne kadar bulunan en eski asimetrik yuminin Nara Eyaletinde keşfedildiği ve 5. yüzyıldan kalma olduğu tahmin edilmektedir.